Po stronie książki

Kat i Nick są małżeństwem, któremu do pełni szczęścia brakuje dziecka… Próbowali dwukrotnie adopcji, ale za każdym razem otrzymali decyzję odmowną. Starania o dziecko zaczyna ich wykańczać emocjonalnie, zaczynają odczuwać zwątpienie i  chcą zrezygnować. Pewnego dnia dochodzi do przypadkowego spotkania Kat z jej przyjaciółką z dzieciństwa Lisą. Ta dowiaduje się o problemach, z którymi boryka się małżeństwo. Oferuje im swoją pomoc – chce zostać ich surogatką. Kat i Nick odzyskują nadzieję. Wszystko wskazuje na to, że będzie szczęśliwe zakończenie tej historii. Okazuje się jednak, że Kat, Nick i Lisa mają swoją przeszłość, która zaczyna coraz bardziej przeszkadzać im w życiu. Czy historia bohaterów ma jakiś związek przyczynowo-skutkowy? Jaki będzie finał tej historii? To było moje pierwsze spotkanie z pisarką Louise Jensen. Byłam bardzo ciekawa tej książki. Było o niej głośno w mediach społecznościowych. Widziałam same pozytywne opinie na jej temat, zresztą sama lubię...

O autorze tej książki dowiedziałam się za pośrednictwem mediów społecznościowych. Od samego początku byłam ciekawa zarówno, jakim pisarzem jest Dawid Waszak, jak samych jego książek.  Na początek powiem, że „Czerwień obłędu” według mnie jest niepozorna. Mam na myśli wygląd i treść. Byłam zdziwiona, że ma tylko 176 stron i miałam pewne obawy przed rozpoczęciem czytania, ale gdy zaczęłam czytać to wiedziałam, że będzie dobrze😉😉 Głównym bohaterem książki jest Dorian – maż Amelii i ojciec Kacpra. Mieszkają oni w lepszej dzielnicy Jarocina. Prowadzą spokojne i poukładane życie, gdzie dni są powtarzalne i upływają według planu. Powiedzmy, że dni codziennie wyglądają tak samo. Do czasu... Pewnego dnia Dorian zaczyna mieć wizje, który powodują, że ma coraz więcej problemów, przestaje sobie radzić, a jego poukładane życie runęło, jak domek z kart. Pojawia się tytułowa „Czerwień obłędu”, ale kim lub czym jest dowiedziecie się po przeczytaniu tej książki 😊 W książce n...

Cass Anderson – główna bohaterka, wraca  do domu w deszczową noc drogą przez las. W czasie jazdy dostrzega w zatoczce zaparkowany samochód, w którym siedzi kobieta, ale widzi jej twarz niewyraźnie. Cass zatrzymuje swój samochód i czeka, zastanawia się, czy tej kobiecie jest potrzebna pomoc… Waha się, nie wie czy wyjść sprawdzić, czy wszystko jest w porządku. W końcu nie robi nic i odjeżdża do domu. Następnego dnia dowiaduje się od swojego męża, że tajemnicza kobieta z lasu nie żyje. Bohaterkę zaczynają dręczyć wyrzuty sumienia, że nic nie zrobiła i w jakiś sposób mogła przyczynić się do śmierci. Boi się przyznać swojemu najbliższemu otoczeniu, że w tamtą noc jechała tamtą drogą i widziała nieżyjącą kobietę. Targają nią różne emocje m.in. wstyd, następnie pojawia się strach związany z głuchymi telefonami.  Zaczyna myśleć, że prześladuje ją morderca, ten sam, który zabił kobietę z lasu. Do tego dochodzą zaniki pamięci, bohaterka zapomina, co ma kupić na prezent, z kim się...

Dla mnie nie ma odpowiednich słów, żeby ją opisać. Po prostu trzeba przeczytać, ponieważ każdemu z nas przy czytaniu będą towarzyszyły inne emocje.  Mi nasuwa się jeden banalny wniosek: warto nauczyć się czerpać radość z życia, nie warto trwonić żadnej chwili. Życie jest zbyt krótkie...