Melissa Darwood - "Tryjon"

Mila jest dziewczyną, która różni się od swoich rówieśników. Często zdarzają się jej zaniki pamięci, nie pamięta, jak się znalazła w danym miejscu wśród obcych ludzi. Nie wie też, jak długo trwają te stany nieświadomości. Czasami trwa to kilka godzin, a czasami kilka tygodni i nie wie, co wtedy się z nią dzieje.

Po jednym z takich stanów budzi się w ciemnej i zimnej celi. Strach sprawia, że znowu traci świadomość, a gdy się budzi to razem z nią jest młody mężczyzna – Zachary.

Jego zadaniem jest doprowadzenie osadzonej przed sąd i sprawienie, żeby czuła skruchę. Mila dowiaduje się, że znalazła się w Tryjonie, ponieważ nie żyje… Zabiła swojego męża, a sama popełniła samobójstwo. Trudno jej jest w to uwierzyć, ponieważ okazało się, że umknęło jej pięć lat z życia.

W czasie rozprawy okazuje się, że Mila nie jest sama…

Anna, Robert, Patrycja, Wanda i Julia są to integralne części osobowości bohaterki, które pojawią się w różnych sytuacjach wywołujących stres i sprawiają, że Mila nie pamięta wydarzeń ze swojego życia.

Mila otrzymuje szansę na zrozumienie siebie, a pomóc jej w tym ma Zachary.

Jaki będzie finał tej historii? Przeczytajcie 😊

Nie będę ukrywać, że po tę książkę sięgnęłam z dwóch powodów:

1. Podobają się mi książki z oferty wydawniczej SQN,
2. Pozytywne opinie innych czytelników.

Będę szczera to nie jest książka dla mnie, po prostu mnie nie porwała, nie wzbudziła takiego zachwytu.

Nie chodzi o to, że książka jest źle napisana – czyta się ją bardzo szybko. Pomysł też, jak najbardziej na plus, lubię książki z motywem psychologicznym, ale dla mnie to za mało.

Czuję niedosyt, czasami miałam wrażenie, jakby skończył się pomysł na rozwinięcie wątku.

Do tego dla mnie, w niektórych momentach widoczny jest brak spójności np. na początku książki jest informacja, że Mila chce zadzwonić po pomoc do psychiatry i gdy słyszy głos po drugiej stronie „[…] zapada się w ciemność na dobre”, czyli ja to rozumiem tak, że nic z tego nie wyszło. Następnie po powrocie z Tryjonu spotyka swoją terapeutkę i okazuje się, że miała kilka sesji terapeutycznych i to ona pomoże jej odzyskać własną tożsamość.

Tak samo mam zastrzeżenia, co do opisu na okładce, bo dla mnie nie jest to książka o udowodnieniu swojej niewinności, tylko „poszukiwaniu własnej tożsamości”, a po przeczytaniu tego opisu inaczej wyobrażałam sobie treść tej książki.  

Nie zgadzam się też z tym, że jest to książka o życiu po śmierci, bo mam wrażenie, że miało tu chodzić o coś innego 😉

A może się mylę? Sprawdźcie sami 😊